بود و خواهرانش و فاطمه بنت اسد و جمعى از زنان بنى هاشم در خدمتش ملازم بودند و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بديشان توصية فرمودند از تشرف حضورش قصورى نورزند و از وى استمالت كنند و فاطمه را در مصيبت مادر بزرگوارش تسليت دهند و آن مخدره انس با كسى نمىگرفت جز حضرت رسول شب و روز خود را بمراحم آن بزرگوار مشغول مىنمود حتى در صيام ايام و قيام ليالى مراقب و مواظبت فوق‌العاده مىكرد و بر عبادات و طاعات اقبال و اهتمام چنان مىنمود كه زنان زمانش متحير بودند كه فاطمه با اين صغر سن چگونه تحمل مشاق صعبه كه خارج از عادت بشريه است مىنمايد و بعد از خديجه سه سال ديگر آن مخدره در مكه بود و در سن هشت‌سالگى بروايت اسماء از همه زنان عالميان داناتر بود و چون جناب ابو طالب بروايت مصباح در بيست ششم ماه رجب و خديجه طاهره در ماه شعبان ده سال از بعثت گذشته رحلت فرمودند رسول خدا آن سال را عام الحزن ناميد و به تفصيلى كه در مظان خودش مذكور است آن حضرت هجرت بمدينه فرمودند و چون بمدينة رسيدند ابو واقد ليثى را مكتوبى دادند كه آن را به مكه ببرد به حضرت امير برساند كه فاطمهء زهراء را با فاطمه بنت اسد و ضباعه دختر زبير بن عبد المطلب و هركس از مستضعفين از مسلمين مىخواهند حركت بنمايند بمدينه طيبه هجرت نمايند پس امير مؤمنان براى فواطم ثلثه هودج بسته در خفا و پنهانى بيرون آمدند و ايمن ، پسر ام ايمن و ابو واقد شترها را بسرعت مىراندند و از خوف قريش شتابى از اندازه بيرون داشتند جناب امير المؤمنين به ايشان فرمودند يا ابا واقد ارفق بالنسوة فانهن القوارير و على رواية قال عليه السّلام ارفق بالنسوة فانهن من الضعائف فقال ابو واقد انى اخاف ان يدركنا الطالب فقال على عليه السّلام اربع ظلعك فان رسول اللّه قال لى يا على لن يصلوا من الذين قصدوا اليك بامر تكرهه و اين بيت بخواند لا شىء إلّا اللّه فارفع همكا * يكفيك رب الناس ما اهمكا اشارهء است باينكه خداوند نگاهدارنده ماست و از ما كفايت مىفرمايد بيمى از قريش نداشته باش و در آن سفر بعضى گفته‌اند ام ايمن و فرزندش اسامة بن زيد و عايشه و مادرش ام رومان و اسماء ذات النطاقين و سوده بنت زمعة نيز همراه بوده چون بضجنان رسيدند